Miarą relatywistycznego paradoksu jakiejś wielkości fizycznej jest stosunek jej wartości relatywistycznej i spoczynkowej. Szczególną teorię względności (STW) można więc zbudować dzieląc wzory relatywistyczne przez spoczynkowe . Na przykład znany wzór na dylatację, czyli relatywistyczny paradoks czasu, otrzymasz tak
W ten prosty sposób otrzymałem ten sam wynik co Einstein - że miarą dylatacji jest znany czynnik Lorentza γ. - Ale Einstein nie znał wzoru liczącego spoczynkowy czas t1T ruchomego obiektu
Ja znam wzory liczące wartości spoczynkowe wszystkich wielkości fizycznych. Wtedy gdy wzory Einsteina liczą wartości relatywistyczne. Pozwoliło mi to zbudować STW Einsteina w nowy sposób. W sposób wyobrażalny.
Oznaczając przez eR dowolny wzór Einsteina a przez eT odpowiadający mu wzór spoczynkowy, można powiedzieć że STW Einsteina zbudowałem tak:
eR / eT = eRT = STW
Takimi ilorazami wyprowadziłem wszystkie wzory szczególnej teorii względności, liczące paradoksy wszystkich wielkości fizycznych, czyli tak zbudowałem całą szczególną teorię względności Einsteina. - Teraz choćbyś nie chciał, ją zrozumiesz.
Ogólnie relatywistyczy paradoks oznaczam jako eRT. Nie bez powodu.
Więcej zobacz w notce STW - szczególna teoria względności w moim blogu fizykafg.blox.
Albo od razu zajrzyj do mojej witryny WWW - tam jest dokładniej.
Tagi: paradoksy, stw, szczególna teoria względności, str
skomentuj (0)